Gebruikersavatar
Terrasano
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1417
Lid geworden op: Ma 01 Okt 2012, 13:38

Spiritualiteit en kundalini

Vr 24 Mar 2017, 20:22

Is iemand hier bekend mee? Ik ben zelf in het diepe gegooid het laatste jaar en hoop hier ervaringen te kunnen uitwisselen. Maar eerst maar eens de ervaringen peilen met de materie :P
I believe we need to educate each other to the degree that we meet again in agreement :)

Gebruikersavatar
Eekhoorn
Moderator
Moderator
Berichten: 576
Lid geworden op: Zo 10 Apr 2016, 11:08

Re: Spiritualiteit en kundalini

Vr 24 Mar 2017, 20:28

Dat is een wel hele open vraag. Op basis van je vraag heb ik geen idee wat je zoekt of bedoelt.
Het enige waar ik 'herkenning' in vind is dat ik zelf aan kundalini yoga heb gedaan. En dat ik ook mijn zoektochten op het gebied van spiritualiteit wel heb gehad.
Hyphenated
Non-hyphenated ...
How ironic :-D

Gebruikersavatar
Terrasano
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1417
Lid geworden op: Ma 01 Okt 2012, 13:38

Re: Spiritualiteit en kundalini

Vr 24 Mar 2017, 20:40

Dat is een wel hele open vraag. Op basis van je vraag heb ik geen idee wat je zoekt of bedoelt.
Het enige waar ik 'herkenning' in vind is dat ik zelf aan kundalini yoga heb gedaan. En dat ik ook mijn zoektochten op het gebied van spiritualiteit wel heb gehad.
Dus ik spreek tegen een gerealiseerd medemens :P dat scheelt.

Ik zoek mensen die een Kundalini ervaring hebben ondergaan en er ervaringen over willen uitwisselen, en dat kunnen vrij heftige ervaringen zijn en mogelijk is dit topic dan een mooie plaats voor geruststelling daarin.

Voor mij persoonlijk is spiritualiteit en Kundalini als energie niet los te zien van elkaar. Alleen heb ik sterk de indruk dat mijn persoonlijke beleving nogal afwijkt, en hoop eigenlijk zelf iemand te vinden die mij kan vertellen cq bevestigen dat ik niet alleen ben.
I believe we need to educate each other to the degree that we meet again in agreement :)

Paradox
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 6
Lid geworden op: Do 18 Mei 2017, 06:45

Re: Spiritualiteit en kundalini

Zo 28 Mei 2017, 06:46

Ik heb aardig ervaring met Kundalini. Heel lang restless legs syndrome gehad wat uiteindelijk blokkerende Kundalini bleek te zijn. Ook een keer hele heftige ophoping gehad met bijna een week niet slapen. Na het identificeren en opheffen blokkade ook meteen weer weg.

Een heel goed boek is: Spiritualiteit en energie: de kundalini-kwestie door Peter Kampschuur. Erg praktisch en nuchter (blijven weg van dogma) boek met veel uitleg en first aid tips. Kundalini moet je goed aarden, waar het bij sommige yogalessen in ontbreekt. Met alle gevolgen van dien.

Waar loop je zelf tegenaan?

Tim
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 14
Lid geworden op: Ma 01 Mei 2017, 14:05

Re: Spiritualiteit en kundalini

Ma 29 Mei 2017, 22:46

Weinig ervaring. Maar wel de laatste tijd mee in aanraking gekomen.
Dus volg deze discussie met intresse :)

Gebruikersavatar
Eekhoorn
Moderator
Moderator
Berichten: 576
Lid geworden op: Zo 10 Apr 2016, 11:08

Re: Spiritualiteit en kundalini

Di 13 Jun 2017, 13:05

Ik mag dan wel Kundalini-yoga hebben gedaan, veel meer dan 'yoga' was het toch niet (of wellicht leer ik pas herkennen wat er zo 'kundalini' aan was, als ik een andere vorm van yoga zou uitproberen). Met wat meer rust in mijn kop ben ik met mijn vriendje google in conclaaf gegaan. En van daaruit ben ik nu heel benieuwd of Kundalini nu wel (of niet) de term is die ik al jaren zoek 8) Ik moet er geloof ik maar eens een boek (of wat) op naslaan.

Hoe vergaat het jou ondertussen in jouw Kundalini proces?
Hyphenated
Non-hyphenated ...
How ironic :-D

Gebruikersavatar
Pippi langkous
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 11
Lid geworden op: Di 04 Jul 2017, 10:02

Re: Spiritualiteit en kundalini

Wo 05 Jul 2017, 04:25

Ik heb ooit een cranio sacraal behandeling gehad waarbij er iets in mijn nek werd losgemaakt, waarop mijn zenuwstelsel heftig reageerde.
Achteraf was de ervaring vergelijkbaar met wat wordt beschreven als een kundalini ervaring.
Dus ik denk dat dat wat door de oude vedische geschriften ooit werd opgetekend als een bijna-magische kundalini ervaring eigenlijk niet meer is dan een reactie van het zenuwstelsel, waarbij een zenuw die bekneld heeft gezeten ineens los schiet.

Veel lichamelijke ervaringen werden vroeger niet begrepen en verklaard door middel van magisch denken; ook wel spiritualiteit genoemd.
Zelf heb ik ook gezocht naar een spirituele verrijking van mijn leven, in mijn geval voornamelijk om depressie tegen te gaan en om het leven dus meer kleur en diepgang te geven.
Maar uiteindelijk moest ik toch toegeven dat het niet meer was dan een vorm van magisch denken en dat ik mijzelf dus voor de gek hield.

Logische en natuurlijke verklaringen zijn altijd te vinden voor degene die er naar zoekt en die open staat voor "the inconveniënt truth".

Spiritualiteit is ook maar een woord, een begrip/concept wat is verzonnen door mensen omdat ze de werkelijkheid mooier wilden maken dan hij in hun ogen is.
Een manier om de ziel los te zien van het lichaam en dus meer macht toe te kennen aan de geest: mind over matter.
Maar het kan gemakkelijk uitmonden in een kinderlijke manier van magisch denken waarbij door duizenden jaren doorvertellen de clou van het verhaal al lang verloren is gegaan.

Niemand wil alleen zijn. Ik ben bvb niet blij als ik tussen allerlei mensen zit die geloven in dingen die niet echt zijn.
Ik zie dan liever samen de naakte waarheid en vind daar mijn kracht.
Dus ik vind spiritualiteit overbodig en zelfs een obstakel.

Maar ik kan mij voorstellen dat het niet iedereen lukt om het direct zo te kunnen zien. Ik ben zelf katholiek opgevoed en het loslaten van alle spirituele drog is voor mij een jarenlang proces geweest.

Paradox
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 6
Lid geworden op: Do 18 Mei 2017, 06:45

Re: Spiritualiteit en kundalini

Wo 05 Jul 2017, 06:40

Dag Pipi,

Volgens mijn beleving gaat spiritualiteit juist over iets anders dan dogma. Het gaat over het vinden van je eigen waarheid. Dat kan dus ook zijn in een leven zonder bezig te zijn met, of te geloven in, energie.
Ik zie overigens wel dat mensen ook 'spiritueel zijn' vaak als vlucht uit de beperkingen van het aardse leven proberen te gebruiken. Of om zich verhevener te voelen boven anderen. Bijvoorbeeld iemand die een gesprek tussen twee anderen bruut binnenvalt om even te melden dat hij/zij verlichting heeft bereikt....

Ik geloof zelf dat energiebanen ook hun vertaling hebben naar materie, in dit geval het zenuwstelsel. Dus ik denk dat beide tegelijk waar kunnen zijn.

Blijft staan dat het leven altijd een persoonlijke ervaring is. We zullen nooit 100% zeker weten hoe het allemaal zit of waar 'het' nu allemaal om draait. Volgens mij ook waarom Dogma een kind van die onzekerheid is.

Gebruikersavatar
Pippi langkous
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 11
Lid geworden op: Di 04 Jul 2017, 10:02

Re: Spiritualiteit en kundalini

Do 06 Jul 2017, 15:30

Beste paradox,

Misschien is het juist die eigen waarheid die mij dwars zit.
Er is natuurlijk maar 1 logische waarheid volgens de natuurkundige wetten.
Bijvoorbeeld; door de zwaartekracht valt alles naar beneden, naar de aarde toe en niet andersom.

Ga je buiten die natuurkundige wetten naar je eigen waarheid zoekenden zal verwarring ontstaan.

Ik wil graag nog wat verder gaan dan dat; ik durf te beweren dat de ziel niet bestaat, noch de geest, aangezien lichaam en geest 1 zijn, dus waarom verschillende woorden verzinnen voor iets wat onlosmakelijk verbonden is net elkaar, zodat verwarring kan ontstaan en onzekerheid?
Zodat de mens en zijn gedachtewereld makkelijker gemanipuleerd kan worden door anderen?

Ook heb ik moeite met de definities; als je op zoek gaat naar de definitie van spiritualiteit dan vindt je al gauw 12 verschillende betekenissen.
Wat de een verstaat onder spiritualiteit hoeft niet hetzelfde te zijn als wat een ander er onder verstaat.
Daar zouden we dan respect voor moeten hebben, maar...is dat zinvol?

De meest logische definitie van het begrip spiritualiteit vind ik dan: de zoektocht naar de zin van het bestaan.

Of het nu om religie gaat, of om individuele spiritualiteit, over het algemeen is spiritualiteit terug te voeren op twee hoofdthema's:
1 bestaat de ziel als een aparte entiteit buiten ons lichaam of niet? Dus meestal vertaald in: het geloof in een onsterfelijke/onstoffelijke ziel die kan voortgaan nadat het lichaam is gestorven.
2 is er een hoger doel/plan?

Het verschil tussen elke gevestigde religie en de losse, individuele spiritualiteit is dus eigenlijk niet meer dan dogma en onderlinge afspraken, maar beiden zijn gebaseerd op een kinderlijke vorm van magisch denken.
Niet op waarheid of toetsbare wetenschap.

Het woord alleen al: spiritus, levensadem en geest verdeelt het lichaam in iets stoffelijks en in iets onstoffelijks.
En dat terwijl het eigenlijk 1 geheel is, ondeelbaar.
De geest komt voort uit het lichaam en is er onlosmakelijk mee verbonden.
Er is werkelijk niets wat het tegendeel bewijst, ook al wil de mensheid daar nog zo verschrikkelijk graag in geloven.

Dick Swaab schreef het boek : wij zijn ons brein, al lijkt het mij veel logischer om te zeggen: wij zijn een combinatie van cellen en van ons zenuwstelsel wat signalen stuurt naar ons brein en die ervaring noemen wij bewustzijn.

Ik denk dat de meeste mensen het begrip spiritualiteit ( het woord ontstond in onze taal, dus in mijn ogen een vorm van abstract denken om als het ware mee te rekenen, maar niet iets wat daadwerkelijk als los van het lichaam kan bestaan) te serieus nemen omdat ze bang zijn voor hun eigen sterfelijkheid.

Dit bewustzijn van ons mensen is groot genoeg om ruimte over te hebben om onszelf af te vragen wat wij hier aan het doen zijn, maar niet altijd groot genoeg om het begrip: eindigheid te kunnen omarmen zonder angst.
En dus houdt de mens zichzelf voor de gek door zichzelf aan te praten dat hij een onsterfelijke ziel heeft.

Maar dat maakt het nog niet waar.
En dat maakt nog steeds niet dat er verschillende waarheden zouden zijn.

Paradox
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 6
Lid geworden op: Do 18 Mei 2017, 06:45

Re: Spiritualiteit en kundalini

Do 06 Jul 2017, 18:14

Dag Pipi,

je schrijft ergens:
Ik ben zelf katholiek opgevoed en het loslaten van alle spirituele drog is voor mij een jarenlang proces geweest.
Is het beweren van de kerk dat spirituele drog (God bestaat oid) DE waarheid is niet even dogmatisch al beweren dat God 100% NIET de waarheid is. Beide is iets vaststellen als 100% zekerheid toch? Hoe zie jij dat dan?

Je kunt natuurlijk zeggen dat alleen meetbare dingen binnen de waarheid/werkelijkheid vallen. Alleen met het observer-effect uit de kwantummechanica is zelfs de objectiviteit van een wetenschappelijke meting niet meer met zekerheid vast te stellen.

Het leren leven met die onzekerheid is volgens mij een van de kernvraagstukken van mens zijn. Hoe ga je er mee om? Ik heb ook de lange depressieve tijd gehad, zoekend naar de zin van het leven. Voor mij moest dat een anker worden. Nu ben ik erachter dat ik er nooit achter ga komen. Blijft over het leven te leven. Niet wetende waar het nu echt om draait. Alleen met mijn eigen waarden, gevoel en doelen. Gewoon omdat ik die heb en gewoon omdat het kan, zoiets :-).

EDIT: Uiteraard gebruik ik de wetten van de natuurkunde natuurlijk wel in mijn dagelijks leven (ik zet een stoel onder mijn billen zodat ik niet achterover kukel etc) en ik werk met de energiewetten zoals ik die ken. Ik ontken geen van beide en weet ook geen van beide als echt 100% zeker.

Paradox
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 6
Lid geworden op: Do 18 Mei 2017, 06:45

Re: Spiritualiteit en kundalini

Do 06 Jul 2017, 19:17

Ik moet ineens aan twee uitgangspunten van de Huna sjamanen (Hawaii) denken:

Ike: the world is what you think it is

Pono: Effectiveness is a measure of truth. Als het voor je werkt is het waar voor je...

Zwakbegaafde
Nieuwe Gebruiker
Nieuwe Gebruiker
Berichten: 29
Lid geworden op: Vr 30 Jun 2017, 18:42

Re: Spiritualiteit en kundalini

Do 06 Jul 2017, 23:06

Ge past daar toch maar beter mee op, iets met stemmekes in de kop ofzo ;)

Gebruikersavatar
Pippi langkous
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 11
Lid geworden op: Di 04 Jul 2017, 10:02

Re: Spiritualiteit en kundalini

Vr 07 Jul 2017, 08:03

Mijn bewering dat God niet bestaat volgt de simpele redenering dat nooit bewezen is dat hij wel bestaat.
Dat God dus een fantasie is, waarom zou ik dan moeten gaan bewijzen dat God niet bestaat?
Moet ik dan ook bvb bewijzen dat elfjes niet bestaan?

Ik kan daar redelijk absoluut over zijn: bewijs mij dat God wel bestaat en tot die tijd geloof ik er niet in.
Omdat het misschien zo zou kunnen zijn, of omdat anderen het zeggen en er graag in willen geloven, dat is voor mij dus geen reden om er wel in te geloven.

Maar nog even terug naar kundalini en spiritualiteit :

Het zou best zo kunnen zijn dat een mens met een bepaalde gedachtegang zijn lichaam kan beïnvloeden op zo'n manier dat het significant verschill maakt.
Bijvoorbeeld zoals Wim Hof dat doet (The iceman).
Door middel van bepaalde ademhalingstechnieken gecombineerd met training van zijn zenuwstelsel met behulp van koude weet hij zijn fysiek aan te passen.
Mind over matter?
Wel een beetje ja.

De tantristen deden dat ook, de yogi's ook. De oosterse meditatie technieken zijn hierop gebaseerd en de vechtsporten zijn hier weer op gebaseerd.
Dus waarom kundalini niet?
Om met behulp van ademhalingstechnieken de eigen hormoonhuishouding actief beïnvloeden, dat zou volgens mij heel goed kunnen.

Maar omdat het lastig is om aan te tonen wat er precies gebeurt in het lichaam op het moment dat een mens zich concentreert met zijn gedachten...en omdat wij weinig weten van hormonale systemen en feromonen en hoe die ons precies beïnvloeden, noemen velen het: energie en maken er een bijna magische beleving van.

En inderdaad; als het werkt, wie ben ik dan om dat te ontkennen?
Of te negeren.

Ik heb er dus alleen maar moeite mee voornamelijk om te zeggen: we zullen er nooit achter komen hoe het precies werkt.

Zeg nooit nooit, want misschien als we ons best doen, dan komen we er op een dag wel achter.
Om bij voorbaat nu al uit te sluiten dat we ooit gaan ontdekken waarom bepaalde oefeningen en meditaties werken voor ons...dat lijkt mij niet veel toe te voegen.

Tenzij je liever blijft geloven in sprookjes en magie.

Paradox
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 6
Lid geworden op: Do 18 Mei 2017, 06:45

Re: Spiritualiteit en kundalini

Vr 07 Jul 2017, 14:04

Die laatste zin is natuurlijk een beetje flauw. Alhoewel er menig kinderboekenschrijver rijk mee is geworden :-).

Het komt er in de kern van onze uitwisseling voor op neer of je iets zeker kunt weten. Gezien het bestaan van oneindigheid en kwantumonzekerheid, om het binnen het wetenschappelijke domein te houden, kun je altijd weer een nieuwe factor ontdekken die de bestaande beschrijving van een verband nuanceert of totaal omgooit.

Het was op mijn universiteit zelfs onderdeel van de wetenschappelijke grondhouding om alles te betwijfelen. Vanuit die invalshoek kun je dus juist nergens 100% in geloven.

Dat vind ik overigens ook een gezonde gronghouding binnen het spirituele. Blind in iets geloven of niet kritisch durven kijken lijkt me de bron van fanatisme en al wat daar uit voortkomt.

Gebruikersavatar
Pippi langkous
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 11
Lid geworden op: Di 04 Jul 2017, 10:02

Re: Spiritualiteit en kundalini

Za 08 Jul 2017, 06:44

Die laatste zin mag dan wat flauw zijn, maar drukt precies mijn ongezouten ergernis uit.

Ik heb er lang en veel over nagedacht.
Allerlei factoren tegen elkaar afgewogen.
Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ontstond bij mij een vorm van weten.
Niet te vergelijken met geloven in iets.

Ik geloof niet in de relativiteitstheorie van Einstein.
Einstein zelf twijfelde eraan.
Het is ook maar een formule, om mee te rekenen. Maar hij klopt niet en daarom zijn gedachtekronkels ontstaan om hem toch kloppend te maken...om recht te praten wat krom was. Alsof je een puzzelstukje wat niet past met een hamer in de puzzel ramt, net zo lang totdat je het karton tot moes hebt geslagen, zodat het soort van wel moet passen en dan zegt: dit klopt.
Inderdaad: ook de wetenschap blijft twijfelen en dat is goed.

Want al die experimenten die ertoe dienen om te bewijzen dat toeval niet bestaat en dat er meer is tussen hemel en aarde wat onverklaarbaar zou zijn, zijn allemaal volgens mij nog steeds een vorm van religie en magisch denken.
Om alsnog, maar dan via wetenschappelijke onderzoeken te bewijzen dat God toch bestaat.
En hoe slimmer wij ook zijn en hoe ver wij ook zijn gekomen, wij blijven naarstig zoeken naar bewijzen van een hoger plan of doel.
Als vertwijfelde kinderen, krampachtig de bewijzen ontkennend of verdraaiend, omdat wij gewoon niet willen accepteren dat magie niet bestaat.

Dus noemen we dingen die we niet begrijpen dark energy, of dark matter...
We hadden dat gewoon x moeten blijven noemen, zodat er geen vertekend beeld ontstaat. Of we hadden kunnen accepteren dat de hele theorie niet klopt en die vervolgens kunnen verwerpen met de magische woorden: we weten het nog niet.

Hoe intelligenter, hoe lastiger is het om het beeld in stand te houden van een magische realiteit.
En zie hoe de moderne filosofen zich de laatste jaren in allerlei bochten wringen om ook maar een klein stukje van de ouderwetse magische realiteit in stand te houden.
Hoe degenen die durven beweren dat wij ons brein zijn worden omver gepraat met alle passie van deze wereld.
Want het is demotiverend volgens de meesten om nergens in te geloven.
Om dingen kil en wetenschappelijk te willen bekijken wordt als onmenselijk gezien.
Alsof je een kindje zijn ijsje afpakt.

En dat is dus het punt wat ik telkens probeer te maken in deze discussie.

Ik begin me trouwens ook af te vragen waarom ik dat blijf doen.
Waarom ik graag wil dat we naar de waarheid kijken.
Waarom ik bang ben voor heksenverbrandingen en meer angst heb voor het magisch denken dan voor het feit dat er na de dood niets is.

En ja, ik zie dat als een feit.
Want als je alle factoren afweegt tegen elkaar dan moet iedereen toch echt tot de logische conclusie komen dat de onsterfelijke ziel niet bestaat. Dat prikkels door ons lichaam lopen en uitmonden in ons brein, dus; na de dood van het lichaam is er geen prikkelgeleiding en houdt het dus helemaal op.

En dat impliceert dat al die andere dingen: aura's, energie...geest, spiritualiteit...alleen maar zijn verzonnen door ons mensen bij gebrek aan kennis over het menselijk lichaam en de aard van het universum om ons heen en om een gevoel van zingeving te creëeren.
Het kan werkelijk niet anders, de rest is sinterklaas/fantasie.

Sorry dat ik probeer dat ijsje af te pakken.
Maar een ijsje is geen echt eten, het is maar snoep. Je hebt het niet nodig om in leven te blijven...of wel?
Maakt mij dat hard en koud en kil, enkel op zoek naar de ultieme waarheid?

Mijn discussiepunt is niet of je de ultieme waarheid kunt kennen of niet.
Waar ik mee zit is: waarom is het zo belangrijk voor de meesten om te mogen geloven in iets wat onlogisch is?
Waarom krijg ik telkens als ik het over deze dingen heb het gevoel dat ik tegen een kind praat wat ik net zijn ijsje heb afgepakt?

De aboriginals geloofden in de droomtijd en dat dit leven gedroomd werd en dat het andere echt was en dit dus een droom.
Omdat iedereen erin geloofde was het sterk en krachtig.
Door kennis te vergaren is ons onze droomtijd afgepakt. Het is voor mij niet meer mogelijk om in die droom te geloven.
Mijn ijsje viel van zijn stokje en ligt nu op de grond te smelten.
Ben ik egoïstisch om anderen ook hun ijsje af te willen pakken, zodat ik zelf niet alleen sta in mijn ontnuchtering?

Misschien dat dat mijn thema is.
Ik zal er zeker over na blijven denken.
Waarom het voor mij zo moeilijk lijkt te zijn om anderen in hun waan te laten.
Waarom ik daar zo weinig geduld mee kan hebben, met het magisch denken.
Misschien vergis ik mij en is het juist belangrijk voor de complexe geest om te mogen geloven in magisch surrealisme.
Misschien worden juist hele slimme mensen gek als ze niet meer mogen fantaseren.
Depressief zonder een gevoel van zingeving, ook al zou dat zijn verworven door een manier van denken die niet helemaal logisch is.

Mensen die gelovig zijn (of spiritueel want veer verschil is er vaak niet) benijden ongelovigen niet, hebben juist medelijden met hen omdat zij niet die diepe verbondenheid zouden voelen met het al.
En ik...denk dat het voornamelijk te maken heeft met stofjes in het brein, die heus wel te beïnvloeden zijn door middel van meditatie en positief denken.
En dan zou een religie of een individueel spiritueel proces wat meestal is doordrongen van magisch denken ervoor zorgen dat er meer positief denken is, meer hoop, meer vertrouwen. En op die manier zou het werken.
Net zoals een kind blij wordt van een ijsje.
En ik gun iedereen dat ijsje.
Maar iedereen weet ook dat te veel ijsjes eten niet gezond is. Dat dat geen vervanging is van een uitgebalanceerd dieet. Dat het geen echte voeding is en dat je ijsjes niet nodig hebt om te kunnen leven.
Maar ik geef toe dat af en toe een ijsje eten een verrijking zou kunnen zijn. Met mate dus mag je fantaseren. Magische dromen hebben, maar verwar ze niet met alles wat echt is, denk ik dan.

En misschien heb ik het mis inderdaad.
En heeft het ook daarbij nog niet eens enig nut om zo te denken.
En heeft magisch denken veel meer nut dan dat ik denk.
Is het een nuttige overlevingsstrategie?
(Zingeving, hoop)
Of is het zoals ik eerder al eens schreef eerder een obstakel? (Heksenverbrandingen, heilige oorlogen, voodoo en paranoia)?

Paradox
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 6
Lid geworden op: Do 18 Mei 2017, 06:45

Re: Spiritualiteit en kundalini

Za 08 Jul 2017, 12:43

En misschien heb ik het mis inderdaad.
En heeft het ook daarbij nog niet eens enig nut om zo te denken.
En heeft magisch denken veel meer nut dan dat ik denk.
Is het een nuttige overlevingsstrategie?
(Zingeving, hoop)
Of is het zoals ik eerder al eens schreef eerder een obstakel? (Heksenverbrandingen, heilige oorlogen, voodoo en paranoia)?
Vind het wel mooi wat je schrijft. Uiteindelijk gaat het erom of het werkt voor je. Als dat magisch denken is, en je bereikt ermee wat je wilt, prima. Als het niet-magisch denken is (of wetenschappelijk, weet even niet zo goed de term) dan is dat ook goed lijkt me.

De heilige oorlogen, heksenverbrandingen, etc die je noemt zijn volgens mij inderdaad voortvloeisel uit hardnekkig vasthouden aan je idee ten koste van anderen. Het niet accepteren van andere zienswijzen. Dat heeft al tot veel narigheid geleid.

Ik zit ook wel eens te denken dat al mijn spirituele belevingen ook best ooit allemaal op wetenschappelijk vlak een verklaring kunnen krijgen. We weten al veel meer over energie en deeltjes dan tijden geleden. Misschien is het allemaal wel een uitingsvorm van een en hetzelfde ding. Who knows :-)

Terug naar “Discussies en gedachtenwisselingen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast