Gebruikersavatar
MrMeozorz
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 282
Lid geworden op: zo 01 okt 2017, 21:01

Metafysica, mathematiek en mensen

di 06 feb 2018, 00:16

Deze tekst kan cryptisch overkomen en te abstract zijn om iets van op te maken, maar dit komt omdat ik fundamentele dingen (be)schrijf en mijn taalkundigheid en taal op zichzelf ontoereikend kan zijn.

Waar te beginnen? Ik denk dat ik het beste nergens en met niets kan beginnen. Beter gezegd absoluut niets. Dit is ook het gene of juist niet het gene afhankelijk hoe je de semantiek wilt interpreteren, welke onmogelijk is, maar ook onmogelijk onmogelijk is. Er is geen waarde aan vast te hangen, want het is niets. Het metafysische Dillema is dan ook, hoe is er iets ten opzichte van niets? Ik heb zelf geen idee, maar misschien staat het absoluut niets in balans met absoluut alles in een ontologisch nul som totaal. En daarom geen noodzaak is voor ex-nihilo, het alles is in definitie al in de totaliteit een nul som.

Heeft het alles ook fundamentele essentie, en zo ja wat is dit? In bepaalde aspecten kun je wel oneindig ver doorgaan met abstracties over de fundamentele essentie van het alles. Dat ga ik niet doen, want zoveel tijd heb ik niet ;) Ik maak een aanname en verdeel het alles in 4 categorieën in: het niet bestaan, het bestaan, de onwerkelijkheid, de werkelijkheid. Het bestaan is alles wat fundamenteel kan bestaan of potentieel kan bestaan, bestaat, heeft bestaan. Het niet bestaan is hier de tegenpool van. Ik kan hier niet echt een metafoor of analoog voor bedenken, omdat het fundamenteel is. De werkelijkheid en de onwerkelijkheid zijn onderdeel van het bestaan. De werkelijkheid is een meta-wereld, die elke wereld bevat of potentieel bevat, heeft bevat, zal bevatten. De onwerkelijkheid is hier de tegenpool van. Een wereld is een totale set van eigenschappen die samen een coherente totaliteit geven in één systeem. Tot wij zover kunnen begrijpen is het universum onze wereld, omdat het misschien fundamenteel onmogelijk is om een interactie met een ander universum kunnen hebben.

Het universum is coherent en heeft vorm. Je zou kunnen stellen dat de werkelijkheid coherent is met eigenschappen. Een universum opgebouwd uit mathematische regels en volgens Max Tegmark ook de vorm van mathematiek / wiskunde. Mijn stelling is dan ook, dat deze wiskunde regels en vorm opgebouwd zijn uit een essentie welke ik dan axiom-vorm noem en bepaalde eigenschappen heeft. Deze eigenschappen zijn dat deze axiom-vorm substantie heeft en processen ten uitvoer brengt. De vorm heeft bepaalde axioma’s en de axioma’s hebben een bepaalde vorm. De variatie op axiom-vorm waarop ons universum is gebaseerd heeft de eigenschappen in de vorm van energie en informatie, ook ruimte en tijd, maar ook subjectieve ervaring, en welke emergente eigenschappen naar voren komen uit welke synergieën welke bepaald zijn op bepaalde combinaties van eigenschappen (maar niet tot deze eigenschappen kunnen gereduceerd worden).

Kort gezegd staat het alles met het niets, het bestaan en het niet bestaan, de onwerkelijkheid en de werkelijkheid met elkaar in balans en de de fundamentele essentie, het niet-niets bestaat uit axiom-vorm van welke alleen maar coherente werelden gevormd kunnen worden. Dit kan dan ook inclusief de axioma van onvolledigheid zijn, waardoor de werkelijkheid perpetueel incompleet en eeuwig vormend zou zijn.

In deze werkelijkheid van ons universum bestaan ook mensen met een zelfbewustzijn. Een persoon als synergie van bepaalde eigenschappen in de ruimte-tijd door de ruimte-tijd heen. Komen deze eigenschappen alleen van de fysieke / natuurkundige wereld? Of is er ook een abstracte en/of mentale dimensie? (bij wijze van, niet natuurkundig gezegd). Wat het ook moge zijn, we kunnen stellen dat het brein niet het zelfde is als de geest (als in bewustzijn) ook al komt het er uit voort (als men kijkt naar de neurowetenschap en psychologie). De objectieve wereld heeft kwaliteiten, maar de subjectieve wereld heeft ervaring van hoe iets ervaren word en dus ook qualiteiten (afgeleid van het woord qualia). Psychologie is de studie van de geest en het gedrag in de wereld van personen die deze bevatten. Je zou kunnen stellen dat psychologie net zo goed filosofie als wetenschap is, een systematische filosofie. Er word wel systematisch en rationeel coherent en verantwoord onderzoek gedaan, maar bepaalde aspecten kunnen niet terug geleid worden en ook niet getoetst worden naar de objectieve werkelijkheid. Soms kan iets objectief overkomen, maar toch subjectief zijn. Bijvoorbeeld als persoon actie x en y onderneemt, betekend dit door definitie resultaat w en z, terwijl het ook gewoon het geval a of b kan zijn als men vanuit een ander perspectief kijkt.

In bepaald opzicht zou men de wiskunde ook wel systematische filosofie noemen, want deze is gebaseerd op rationele axioma’s en geen werkelijke natuurkundig empirisch waarneembare feiten in de wereld. De ethiek zou potentieel ook op een rationeel raamwerk kunnen rusten, maar is gebaseerd op subjectieve waardes. Ook al zijn deze waardes zo belangrijk dat je ze moet respecteren om logisch zienderogen wijs als mens gerespecteerd te kunnen worden. Dit betekend nog niet dat het een objectieve waarheid of feit is. Bijvoorbeeld: Psychiatrie heeft dan ook logischerwijs voor mij geen objectieve waardevolle betekenis. Maar daar misschien later nog wel wat meer over en wat het betekend om iemand te zijn, vanuit mijn perspectief. Voor als nu eerst wel genoeg gespaced. Dit is niet geschreven als objectieve waarheid, maar als materiaal voor discussie en reflectie.

Groetjes van,
El Meowzorz

Berend
Nieuwe Gebruiker
Nieuwe Gebruiker
Berichten: 28
Lid geworden op: vr 16 feb 2018, 18:48

Re: Metafysica, mathematiek en mensen

vr 09 mar 2018, 00:35

Wiskunde is inderdaad een systematische filosofie op basis van axioma's. Het is zo dat een deel van deze axioma's niet bewezen kunnen worden met behulp van wiskunde, dat is bewezen. Met deze axioma's wordt inderdaad een rationeel raamwerk geweven en deze kan weer worden toegepast op dingen zoals natuurkunde (en alle andere velden van wetenschap). Het is echter wel zo dat er voor wiskunde in sommige velden empirisch bewijs beschikbaar is, zoals in het voorbeeld van goneometrie (in 2 en 3 dimensies) of in velden zoals kansberekeningen en statistiek. Het bewijs dat in wiskunde te vinden is is echter redelijk minimaal. Wiskunde is verder niets anders dan een rationeel raamwerk dat wordt gebruikt om problemen op te lossen en verder weinig tegenstrijdigheden geeft. In die zin is het echter meer dan redelijk om aan te nemen dat er wegens tegenspraak binnen de wiskunde ergens een fout moet zitten.

Verder wil ik nog tegen het punt ingaan dat er een mentale dimensie of iets dergelijks is en dat we onze geest niet los mogen zien van ons brein. Het lijkt mij vrij logisch dat ons brein wordt voortgebracht door electische signalen in ons brein. Hier is empirisch bewijs voor, bijvoorbeeld het effect in gedrag dat men krijgt als bepaald delen van het brein weggehaald worden (in 19e en 20e eeuwse labotomie of de man die zich alleen nog de laatste paar seconden herinnert).
Denk niet in hokjes
https://www.youtube.com/watch?v=xYemnKEKx0c

I live for the persuit of knowlegde.

Gebruikersavatar
MrMeozorz
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 282
Lid geworden op: zo 01 okt 2017, 21:01

Re: Metafysica, mathematiek en mensen

zo 18 mar 2018, 17:40

Hallo Berend,

Je bent helemaal correct erin dat er in bepaalde velden van de wiskunde empirisch bewijs beschikbaar is. Er is immers verschil tussen pure wiskunde en toegepaste wiskunde. Waar ik meer op duidde is dat de fundamentelen van de wiskunde rationeel in aard zijn, opgebouwd van axioma’s.

Met de vorm van wiskunde bedoel ik dat de essentie van de werkelijkheid vorm en logica is en diverse emergente eigenschappen heeft. Met bewust zijn als aparte dimensie doelde ik meer op dat het een fundamenteel aspect van het universum is waar we ons in bevinden, niet dat ons bewustzijn fundamenteel is of dat deze los staat van de fysieke wereld.

Ik zou beter subjectiviteit kunnen zeggen, want dat is waar ik op doel. In deze zin is de metafysische fundamentaliteit van het universum informatie in vorm en functie, met een minimum van subjectiviteit welke als affirmatieproces fungeert. Complexere vormen en patronen hebben een uitgebreidere subjectiviteit en in mensen dus ook zelfbewustzijn. Een rationeel (welke ook emergente eigenschappen in de vorm van materie heeft, welke empirisch waargenomen kunnen worden).

Jij en ik hebben elk een bepaald patroon in ruimte-tijd. Zonder jouw brein heb jij inderdaad niet jouw bewustzijn. Tijd is hierin ook een belangrijk aspect, omdat bewustzijn ook een proces is welke tijd in beslag neemt. In de neurowetenschap kan men inderdaad correlaties tussen gedrag/gedachtegangen tenopzichte van hersenactiviteit meten. In tijd waarschijnlijk ook de hersenactiviteit in correlatie met het ego en de zelf (dit zijn twee verschillende dingen). Uiteindelijk misschien zelfs wel de neurologische structuren en connecties gerelateerd aan ons bewustzijn. Alleen is het direct waarnemen van persoonlijk subjectieve ervaring een beetje lastig op deze manier ;)

Niet alles is empirisch waarneembaar, ook niet alles is rationeel te bepalen, maar met een combinatie van de 2 kom je aardig ver in het samenstellen van een feitelijk narratief. Wiskunde en natuurkunde vormen een goede basis hiervoor, al kan filosofie ook belangrijk zijn. Mijn verhaal valt ongeveer onder het laatste, in de categorie omspacen.

Groet,
Mr Meozorz

P.S. Jouw onderschrift kan ik wel waarderen, hokjes is handig om de wereld wetenschappelijk in te delen, men kan immers niet het hele universum in een oogwenk waarnemen, net zoals men een persoon niet in het geheel kan waarnemen. En moge u veel kennis opdoen in uwen levensloop.

Terug naar “Discussies en gedachtenwisselingen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten