Bubbelblub
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 3
Lid geworden op: Wo 09 Mei 2018, 22:47

Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Zo 13 Mei 2018, 10:07

Dit zit mij al een tijd dwars; ik kan niet spiritueel zijn. Ik denk over alles na en analiseer de hele dag door mede door mijn HB en ADD en asperger. Ik wil het liefst overal zsm een antwoord op of iig een verklaring voor. Vaak krijg ik dat ook wel, al moet ik er soms uren over nadenken. Maar er zijn gewoon vraagstukken waar ik met geen mogelijkheid uitkom. Dat is ook weer mede door mijn asperger.

Even een voorbeeld:
Ik heb onlangs in het ziekenhuis een ervaring gehad wat men dus de "bijna dood ervaring" noemt. Ik heb dat als een van de fijnste gevoelens ooit ervaren, een gevoel van complete rust en geborgenheid. En wanneer ik daar met mensen over praatte kwam het al snel op dat die geborgenheid, volgens hun, kwam door een goddelijke entiteit van het één of ander.
Ik kan voor mijzelf simpelweg niet duidelijk verklaren wat het gevoel was. Ik was niet fysiek op het randje van de dood. Het gevoel was onbeschrijfelijk fijn. En ik merk dan dat mijn hersenen omwegen maken die ik niet van mijzelf gewend ben.
Dat ik zelfs merk dat ik soms speel met de gedachten of er mischien toch een entiteit bij me was dat mij het gevoel gaf dat ik niet eenzaam was. Terwijl dit alles volledig ingaat op mijn bijna obessieve drang om alles logischerwijs te kunnen platrelativeren.

Ik hou het er dan toch op dat het een combi was van zuurstoftekort, extreem slaapgebrek en te snel bloedverlies. Ik wil zo vaak veel liever iets gooien op spirituele gedachtengangen omdat ze mooier en fijner aanvoelen. Maar ik analiseer alles toch weer plat en de uitkomt moet zo logisch als mogelijk zijn. En daar zit mijn vraag waar ik niet uitkom; waarom probeert mijn brein toch stiekem ook spirituele omwegen te maken? Ik weet dat ik niks kan met spiritualiteit. Ik weet dat ik de gedachte fijner vind dat iets bovennatuurlijks over me zou waken. Maar ik weet dondersgoed dat ik het nooit zal kunnen verdraaien naar mezelf als "de waarheid".

Ik heb een paar weken terug mijn eerste lijk meegemaakt. Mijn oma was overleden en ik wilde toch haar lijk zien. Dus mijn begeleidster was mee omdat ik niet wist hoe ik zou reageren. Maar uiteindelijk verliep het weer eens raar maar rustig. Ik vond mijn oma's lijk een soort lelijke ingevallen huls. Ik heb wat in haar gezicht lopen porren en toen kwam toch het extra besef: dit is wat het is. Dit is mijn oma zonder leven erin. En alhoewel ik het "oma is met vakantiegevoel" gelukkig meteen kwijt was en alles helder, kan ik toch niet helpen dat een spirituele kijk erop liever is en minder hard. Maar ik kan dat niet.

Leg ik het goed uit? Herkent iemand dit? Het nut snappen van spiritualiteit, maar er gewoon te lomp voor zijn en alles willen verklaren via platanaliseren en logica? Het zou zo een hoop analiseren (dus tijd) schelen als ik gewoon kon denken; "o er zat een engeltje op m'n schouder" of "dit is voortbestemd."

De wereld is heel hard en kil voor mij. Niks is simpel en eenvoudig en luchtig. En 90% valt ook te verklaren. Die overige 10% irriteerd mij enorm. Maar ik weiger de makkelijke weg te nemen en het spiritueel in te vullen. Mijn psycholoog vind dat ik onverklaarbare dingen moet los laten. Maar dat is mijn dwangmatige drang om alles toch verklaard te willen hebben, iets zomaar los laten zit niet in mijn systeem.

Zit de neiging tot spiritualiteit automatisch in ons brein ingebouwd waardoor het zich soms toch opdringt?
Dat spiritualiteit mij simpeler en mooier lijkt is mijn mening <dat gedeelte snap ik wel.

Gebruikersavatar
Sawi
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1806
Lid geworden op: Vr 18 Apr 2014, 10:05
Locatie: Gelderland

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Zo 13 Mei 2018, 10:54

Ergens snap ik wel wat je zegt. Dood is dood en er is daarna niets meer. In die zin ben ik ook echt niet spiritueel aangelegd en een behoorlijk rationele denker.

Maar ik maak wel gebruik van het beeld van entiteiten die voortleven nadat ze iemands lichaam hebben verlaten. Dat is niet omdat ik dat zo letterlijk zie als waarheid, maar omdat het voor mij symbool staat voor energie die niet verloren gaat maar enkel een ander vorm aanneemt. Spiritualiteit is voor mij dus meer een symboliek voor de complexe natuurwetten. Ook verzacht symboliek de werkelijkheid. Die is immers niet altijd mooi en als ik die altijd alleen zou laten binnenkomen, dan zou ik waarschijnlijk erg depressief zijn.

Spiritualiteit is voor mij dus niet het ontkennen van de werkelijkheid (voor zover ik die echt ken). Maar een meer een intuïtieve manier van tegen de wereld aan kijken in plaats van alleen rationeel. Ze bestaan naast elkaar als parallelle paden, raken soms verweven en soms ook zo ver los van elkaar dat ik me wel moet ontwikkelen op een of beide vlakken om weer een balans te vinden.
Ontwerp je leven met je hoofd, bouw je toekomst met je handen, kleur de wereld met je hart

Bubbelblub
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 3
Lid geworden op: Wo 09 Mei 2018, 22:47

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Zo 13 Mei 2018, 11:26

Hey Sawi! Bedankt voor je reactie.

Exact dit;
Ook verzacht symboliek de werkelijkheid. Die is immers niet altijd mooi en als ik die altijd alleen zou laten binnenkomen, dan zou ik waarschijnlijk erg depressief zijn. 

Ik ben erg depressief mede omdat mijn hart om de meest simpele dingen breekt. Ik relativeer al het gedrag van mijn medemensen plat en zie de koude en lege waarheid achter de simpelste allerdaagse dingen. Dat breekt op.

Ik vind het heel fijn voor jou dat het je lukt om veel zo voor jou zelf dragelijk te houden.

Ik denk dat ik snap wat je schrijft. Ik moet het nog even verder uitdenken. ☺ bedankt voor het denkvoer!

Gebruikersavatar
MrMeozorz
Beginnende Gebruiker
Beginnende Gebruiker
Berichten: 245
Lid geworden op: Zo 01 Okt 2017, 21:01

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Zo 13 Mei 2018, 13:04

Voordat ik bestond, bestond ik niet, nadat ik besta, besta ik niet meer, elk moment welke ik besta verander ik van vorm en in subjectieve ervaring van de wereld. Spiritualiteit is voor mij intern, het betekend het maximaliseren en harmoniseren van mijn subjectieve ervaring van de wereld. Van begin tot het einde van mijn vorm tussen in de leegtes van het niet-zijn, moge dit eenmaal of perpetueel cyclisch zijn totdat de tijd veer opnieuw begint.

Gebruikersavatar
nathalie
Verslaafde Gebruiker
Verslaafde Gebruiker
Berichten: 4067
Lid geworden op: Zo 28 Feb 2010, 20:19
Locatie: Utrechtse heuvelrug

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Ma 14 Mei 2018, 06:59

Niet dat ik zo christelijk ben , eerder te nuchter was ik gisteren toch weer eens bij onze evangelische gemeente en was een soort preek over psalm 131
Kende ik niet.

Eerst in het Nederlands over gehad, daarna was een engels lied erover.

Ik kan geen link sturen maar YouTube psalm 131
Wat ik hier mee zelf ervaar is gewoon een soort rust. Het is goed zo. Eenvoudig.
t !!!@#$???

Tinus
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 2472
Lid geworden op: Do 28 Jul 2011, 22:51
Locatie: Mont Blanc

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Ma 14 Mei 2018, 13:42

Spirualiteit is een enorm relatief begrip.... probeer het maar eens (duidelijk) te beschrijven.

Sommige mensen hebben de antwoorden daarop klaar, of denken de antwoorden klaar te hebben, maar in ieder geval blijft er enige schijn.

Naar mijn idee is het uiteindelijk een grote (complexe) soep waarin mensen proberen te gissen wat erin zit. Sommigen zullen meer 'overtuigd' zijn dan anderen. Al heeft dat niet per se te maken met een nabijheid met de werkelijkheid, en is dat ook persoonlijke ervaring. Ikzelf heb deze discrepanties regelmatig binnen in mijzelf, waardoor (door ervaring van "dezelfde" persoon, of op zijn minst door hetzelfde lichaam) ze duidelijk worden opgemerkt. Bijvoorbeeld, als ik in een droom zit (meestal tijdens het slapen) dan kan ik een heleboel dingen 'geloven' die later (als ik weer 'op de wereld ben') overduidelijk niet waar zijn. Ik kan me dan afvragen, wist/kon ik op dat moment al die dingen? Ik denk dat het juiste antwoord is dat ik me op dat moment het mezelf wijs maakte. Een heel scherp beeld heb ik er niet van gehad en het kan zomaar zelfbedrog zijn.

(voor de ingewijden in 'Doctor Who', een droom of spirituele ervaring voelt soms alsof het door de TARDIS wordt vertaald, die je alles laat "begrijpen" maar niet alles laat zien, het is uiteindelijk een secundaire ervaring en niet zozeer een directe waarneming van 'feiten')

Evengoed is spiritualiteit niet heel erg scherp. Je kunt je voorstellen dat het iets 'tastbaars' is; iets dat jij nog enkel niet hebt ontdekt (en dat voelt als een gemis). Echter, het kan evengoed een illusie zijn, althans voor diegenen die skeptisch zijn, of voor diegenen die op zijn minst niet geheel overtuigd zijn van de realiteit van spirituele begrippen. Voor hen geldt dat de materiele eigenschappen van spiritualiteit nogal sterk betrekkelijk zijn.

Spiritualiteit is in ieder geval niet iets dat je zomaar op een presenteerblaadje kan worden aangereikt. Ookal mogen sommige (doorgedraaide) cursussen in esoterische richtingen zoals mindfullness of yoga, die soms sterk naar spiritualiteit neigen, je meer beloven.

---------------------------------

Je brein weet uiteindelijk 'alleen maar' wat je denkt dat je weet.

---------------------------------

Voor zover mijn twee centjes. Wat ik nog moeilijk vindt te plaatsen is wat de precieze oorzaak is van je worsteling. 'Je kunt niet spiritueel zijn', althans voor dit moment, dat lijkt een feit. Maar wat is het probleem daarmee?

  • Intrinsiek: Zou je liever meer spiritueel zijn?
of
  • Extrinsiek: Vindt je dat je meer met je spirituele omgeving aansluiting moet vinden?

Waarom denk je zelf dat je iets mist, of zou kunnen missen?
To all,
we are a super-intelligent extraterrestrial species who have lost our pet human, Tinus. We found out that he is dwelling around on this forum. We hacked his account to place this signature. Be aware not to feed him.

Tinus,
sit, down, logic off!

seivenrut
Nieuwe Gebruiker
Nieuwe Gebruiker
Berichten: 39
Lid geworden op: Do 29 Jun 2017, 22:21

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Ma 14 Mei 2018, 20:48

Ik herken dit wel wat, het idee van een machine te zijn. Een belangrijke realisatie is dat logica geen alomvattende manier is om de wereld te begrijpen (dat wordt zelfs duidelijk vanuit de logica zelf btw-zie Gödel-onvolledigheid). Als mens ben je in de eerste plaats een biologisch wezen, deel van de kosmos en interagerend met de kosmos en geen externe observator. Dat wil niet zeggen dat je je moet forceren om ineens superspiritueel te worden, sommige mensen zijn nu eenmaal spiritueler en sommige logischer aangelegd dan anderen.
Ik heb het eigenlijk ook al voorgehad dat ik me op een bepaald moment echt eenzaam en melancholisch voelde, maar vreemd genoeg gelukkig werd net van de puurheid van die gevoelens, een soort van 'oef, toch het gevoel dat ik leef'. Soms kom ik zelfs even in de verleiding te denken dat depressie (je niet goed voelen) minder erg is dan nihilisme (helemaal niets voelen). Maar aan de andere kant ben ik ook maar een relatieve buitenstaander en mensen met depressie vinden gewoonlijk dat anderen dat onderschatten.

Ik zie twee voorname medicijnen: ofwel je terugtrekken in de natuur en tot rust komen, ofwel wat meer in bruine kroegen vertoeven en je onder de mensen bewegen (liefst allebei). Een keer flink dronken worden kan naar mijn inzien ook geen kwaad zolang je geen verslaving hebt.

O, en nog een nuttige referentie ooit van Plato ontvangen: https://en.wikipedia.org/wiki/I%27m_OK_ ... ou%27re_OK.

Gebruikersavatar
Baranor
Beginnende Gebruiker
Beginnende Gebruiker
Berichten: 125
Lid geworden op: Ma 05 Dec 2016, 12:55

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Di 15 Mei 2018, 21:50

Ik ben nogal... niet spiritueel. Ik geloof niet zo in al dat goddelijke, mensen zijn gewoon dieren. Lijkt mij de enige verklaring waarbij ik niet afhankelijk ben van bovennatuurlijke dingen.
Oh hey heb ik een onderschrift? Wat leuk! Ja. Ehm. Mijn onderschrift is net zo zinnig als het leven zelf. Ja.

Gebruikersavatar
Stefan
Verslaafde Gebruiker
Verslaafde Gebruiker
Berichten: 3124
Lid geworden op: Vr 29 Jan 2010, 20:53

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Vr 18 Mei 2018, 15:18

Ik vind alles wat we niet-weten te boeiend om mezelf niet spiritueel te noemen. Juist de verklaringen maken sommige ervaringen zo intrigerend; bijna elke uitleg schiet tekort op manieren die mij al snel laten zoeken naar woorden die er niet zijn. De overstijging van de ervaring over de mechanische verklaring ervan. Hoe komt het dat we iets beleven bij kunst, natuur (voor zover we dat hebben in NL), interpersoonlijke ervaringen, en regels die lijken gedefinieerd (harmonie, ritme, taal). Ik denk wel dat het spirituele uit de wereld voortkomt, niet andersom. Maar dat eindigt in een kip-ei verhaal*.



(het ei was eerst, maar da's alleen maar omdat elk ei een ei is en niet elk wezen wat eruitkomt een kip is :P)
.. inconsistency is one to which every honest thinker must subject himself. The foolish and the dead alone never change their opinion.
James Russell Lowell
http://quoteinvestigator.com
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cognitive_biases

Peach
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 402
Lid geworden op: Wo 17 Aug 2016, 21:42

Re: Ik kan niet spiritueel zijn. Een gemis?

Za 19 Mei 2018, 15:44

Je kunt kiezen voor beide Er hoeft niet perse een scheidingslijn getrokken worden tussen spiritualiteit en rationaliteit. Ik vind dat deze twee tegenpolen juist de ontwikkeling van de mens zouden stimuleren.
Repeat?
No thanks!

Terug naar “Discussies en gedachtenwisselingen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast