Gebruikersavatar
lindar76
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1010
Lid geworden op: do 29 mei 2014, 15:55
Locatie: Randstad

aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 11:40

vraag nav een ander draadje.

Ik heb na jarenlang werken ontdekt dat eea eigenlijk niet bij me past. Ik denk dat ik al op de middelbare school ben gaan aanpassen, te aardig willen zijn/gevonden willen worden, en daardoor eigenheid verloren.

Is dit herkenbaar voor jullie?

Hoe vond je die weer terug, en heb je daarna balans kunnen vinden tussen eigenheid en in een (collega)groep passen?

Ik weet nl eigenlijk even niet hoe nu verder. Nu heb ik mezelf pauze toegestaan, ik werk niet en zoek niet. Ik ben eerst aan het herstellen. Maar ik ben wel benieuwd hoe het anderen is vergaan.

Noks
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 283
Lid geworden op: do 13 jan 2011, 21:37
Locatie: Delft

Re: aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 11:52

Heel herkenbaar volgens mij voor veel hoogbegaafden.
Hier is niet zomaar één reactie of antwoord op te geven. Het is best complex.
Probeer te ontrafelen wat alle factoren zijn bij jou die hierin meespelen. Lees over hoogbegaafdheid en hoogbegaafdheid op het werk. Er staat op de site van het IHBV veel info.
Je kunt ook eens naar een HB-café gaan.
Vervang 'aanpassen' eens door 'aansluiten' en kijk of dat het anders maakt?

Gebruikersavatar
lindar76
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1010
Lid geworden op: do 29 mei 2014, 15:55
Locatie: Randstad

Re: aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 13:09

Ja, ik weet het verschil wel: aansluiten heeft te maken met verbinding zoeken, aanpassen met mezelf tekort doen.

Ik vind het best lastig Hoe daar dan in praktijk een weg in te vinden. Vooralsnog maak ik pas op de plaats, maar ben wel benieuwd naar andere verhalen.

danser
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 272
Lid geworden op: di 01 jul 2014, 09:55

Re: aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 14:29

Ja ik herken het ten dele. wat mij heel erg heeft geholpen was stilstaan bij wanneer ik wél mezelf kon zijn en in welke situaties ik me goed voelde in het werk. Wat maakte dat ik me goed voelde, goed kon presteren en gewaardeerd voelde. En dan proberen te zoeken naar de gemene deler van deze 'succeservaringen'. Dit geeft richting aan mijn huidige zoektocht. Mijn huidige studie (opleidingskunde, over het leren en ontwikkelen van professionals in organisaties), heeft me veel zelfinzicht gegeven.
Het heeft wel heel lang geduurd voor ik dit in mijn werk ging zoeken hoor. Daarvoor zocht ik het altijd in mijn passie (dansen). In één baan ben ik giga onderuit gegaan met een burnout. dat had er mee te maken dat ik toen heel veel werkte en daardoor niet genoeg tijd in die passie kon steken. Die burnout heeft me wel veel inzichten gebracht. Ik wil later wel wat meer schrijven, nu ff voor de meiden zorgen.

danser
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 272
Lid geworden op: di 01 jul 2014, 09:55

Re: aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 14:34

Oh, en deze raakte mij héél héél diep:
Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, and fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people will not feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It is not just in some of us; it is in everyone and as we let our own light shine, we unconsciously give others permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others
(Marianne Williamson).
Ik ben niet gelovig, dus het gaat mij niet om het 'You are a child of God' en zo. Maar het idee dat ik mezelf zou mogen laten zien, in al mijn kracht en glorie, benam me haast de adem de eerste keer dat ik het las...

Appeltje
Maagdelijk Gebruiker
Maagdelijk Gebruiker
Berichten: 8
Lid geworden op: di 14 okt 2014, 21:18

Re: aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 19:28

Ja, heel herkenbaar!
Ik heb laatst aan een paar vriendinnen gevraagd hoe ze mij zagen en ik schrok er van hoe verschillend deze antwoorden waren. Pas ik mij dan zo erg aan dat niemand mij echt kent zoals ik ben? En wie ben ik dan eigenlijk?
Nu, een paar maanden later, realiseer ik me wel beter welke stukjes van hun beeld écht van mij zijn. En het zal nog wel even doorzoeken zijn. Maar ondertussen loop ik er tegenaan dat veranderen ook nog niet zo gemakkelijk is, als je omgeving niet meeverandert. Dat brengt misschien nog wel meer frustratie met zich mee; weten waarom je leven niet lekker loopt, maar dat de omgeving nog aan mijn nieuwe 'ik' moet wennen ofzo.. :unhappy:

Gebruikersavatar
Gebruikersnaam
Beginnende Gebruiker
Beginnende Gebruiker
Berichten: 134
Lid geworden op: di 02 dec 2014, 03:19

Re: aanpassen en verandering

ma 19 jan 2015, 20:09

Ik ben eigenlijk helemaal niet van de Delfts blauwe tegel spreuken maar deze vond ik wel... Spot-on.
Afbeelding
It has become appallingly obvious that our technology has exceeded our humanity.

- Albert Einstein

danser
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 272
Lid geworden op: di 01 jul 2014, 09:55

Re: aanpassen en verandering

di 20 jan 2015, 00:48

Appeltje schreef: Maar ondertussen loop ik er tegenaan dat veranderen ook nog niet zo gemakkelijk is, als je omgeving niet meeverandert. Dat brengt misschien nog wel meer frustratie met zich mee; weten waarom je leven niet lekker loopt, maar dat de omgeving nog aan mijn nieuwe 'ik' moet wennen ofzo.. :unhappy:
Appeltje, ik kan me voorstellen dat dat heel lastig is. Veranderen brengt wrijving... jij hebt binnen jouw systeempje, de mensen om je heen, een soort evenwicht bereikt. je hebt elkaar leren kennen en weet wat je aan elkaar hebt (denkt te weten). Een stukje van het onderlinge gedrag binnen dat systeem is geautomatiseerd. Wat gebeurt er als een element van die op elkaar ingespeelde machine zich ineens anders gaat gedragen? De rest van het systeem raakt in de war en misschien ook een beetje geërgerd omdat alles eerst zo soepeltjes verliep en nu moet ook de rest van het systeem een nieuw evenwicht gaan vinden.
Je slaat dus de spijker op z'n kop: jouw omgeving moet enorm wennen aan de 'nieuwe' jij. Maar je omgeving zal ook wel móeten gaan veranderen. Als één element verandert in het systeem, zal het hele systeem een nieuw evenwicht moeten zoeken. het kan even duren, en het kost wat wrijving. maar het komt wel.

Gebruikersavatar
lindar76
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1010
Lid geworden op: do 29 mei 2014, 15:55
Locatie: Randstad

Re: aanpassen en verandering

di 20 jan 2015, 09:38

Klopt precies, is ook bekend fenomeen bij therapie: cliënt maakt stappen, omgeving schrikt en gaat nogal eens met de hakken in het zand. Soms onwennigheid, soms ook dat de klachten cliënt een rol hadden bij het draaiende houden van een disfunctioneel systeem.

Ik heb veel aan jullie antwoorden trouwens, laat het even bezinken

danser
Frequente Gebruiker
Frequente Gebruiker
Berichten: 272
Lid geworden op: di 01 jul 2014, 09:55

Re: aanpassen en verandering

di 20 jan 2015, 13:02

Mooie vraag hoor. Gaat bij mij ook heel diep. Ik lees het nog een keer en bij het idee dat ik mezelf mag laten zien, krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen.
Ik weet niet hoe jouw opvoeding is geweest. Maar mijn ouders waren jong ouder begin jaren 70. Met alle idealen van dien, maar nog niet met de reflectie en wijsheid van later. Dus mijn broer werd gestimuleerd en gepusht om het beter te doen (hij rebelleerde, had geen zin in school etc), maar ik, die het eigenlijk te makkelijk had op school, ook op het gymnasium, werd gestimuleerd om wat minder mijn best te doen (hij kreeg een taart als hij een voldoende haalde. en toen ik zei: ik haal altijd voldoendes/8en en 9s, wanneer krijg ik dan wat? zei mijn vader: als je een onvoldoende haalt. Later heeft hij mij verteld dat hij vond dat ik téveel op school focuste en dat hij vond dat hij mij een beetje moest afremmen. Terwijl juist school zo ongeveer het énige was waar ik op dat moment vastigheid en een bepaalde vorm van zelfrealisatie uit haalde. Er speelde nog al wat in mijn leven namelijk.
Ook verder in je omgeving wordt je (is mijn ervaring, maar ik denk dat het herkenbaar is voor meerderen hier) voortdurend negatief bejegend als blijkt dat je dieper wil denken, of verder bent dan de meesten. En vaak niet eens bewust. Al vanaf de kleuterschool... Dat gaat van subtiel tot best grof. Afhaken bij gesprekken, zuchten bij vragen bv in de colleges ('komt zíj weer'), je niet begrijpend aanstaren, betichten van betweterigheid of arrogantie. Terwijl je helemaal niet bezig bent met de ander afkraken of betweterig zijn, je functioneert gewoon op niveau. Ik kan het nu plaatsen en zien voor wat het is. Maar kinderen hebben het referentiekader niet. Die merken alleen dat ze afgewezen worden als ze zichzelf zijn. Ik zie het bij mijn dochter. Reken maar dat zij in groep 1 héél goed wist dat het wel een beetje tegen de regels was dat zij in kleine lesgesprekjes met groep 2 kindjes meedeed... reken maar dat ze nu weet dat lezen eigenlijk pas voor groep 3 is... En daarom laat ze het niet zien, daarom oefent ze stiekem, in bed. En komt het er alleen uit als ze helemaal zichzelf is en tijdelijk de grip op zichzelf laat vallen...

Cassanne
Beginnende Gebruiker
Beginnende Gebruiker
Berichten: 237
Lid geworden op: wo 01 okt 2014, 19:27

Re: aanpassen en verandering

di 20 jan 2015, 14:00

Ja, zeer herkenbaar. Hoewel ik vooral in mijn schulp kruip en vluchtgedrag vertoon. En dus weinig laat zien wat ik kan. (En wie ik ben... au tsja, dat weet ik zelf ook niet zo precies. Heb ik altijd al een onmogelijke vraag gevonden, ik wil namelijk ook niet in hokjes, maar alle opties open houden ;) )

Ik heb als kind ook verkeerde dingen aangeleerd:
- Ik ben niet beter dan anderen ( > en mag dus nooit laten merken dat ik ergens beter in ben); deze was goed bedoeld maar ik denk iets te jong ingeprent.
- Ik ben niet interessant, want ze willen niet met mij spelen (ik had ook nog de pech dat ik er heel jong uitzie, dus vaak als een kleuter behandeld werd).
- Ik ben een aansteller ( = overgevoelig, achteraf).

Als ik over mezelf praat wordt ik ook zo vreselijk zelfbewust (zoals nu *zucht*) dus dan houd ik mijn mond maar weer. Ik ben heel gevoelig voor de oordelen van anderen, maar wil dat niet zijn. Hopelijk is ook hier 'awareness' stap één.
I never finish anyth

Gebruikersavatar
lindar76
Overmatige Gebruiker
Overmatige Gebruiker
Berichten: 1010
Lid geworden op: do 29 mei 2014, 15:55
Locatie: Randstad

Re: aanpassen en verandering

di 20 jan 2015, 16:54

Carl jung noemt het al, een therapeut moet onvoorwaardelijk accepterend zijn, zodat een cliënt zichzelf kan gaan accepteren. Waar die onvoorwaardelijke acceptatie in de jeugd gemist is....

Het is niet voor niets dat ik me zo inzet voor een onvoorwaardelijk ouderschap platform. Want alhoewel de meeste ouders zullen zeggen onvoorwaardelijk van hun kind te houden, is dat lang niet altijd Hoe het kind het voelt.

Tja doe ik het weer... zo kan ik mooi omzeilen om over mezelf te praten. Bij mij thuis ook goede bedoelingen, maar niet altijd even accepterend. Ik werd wel gezien als slim, wat me helaas ook een leuke fixed mindset heeft opgeleverd. En weinig ruimte voor fouten. Vooral mijn vader kon me mijn chaos en intense emoties kwalijk nemen. Op school en clubjes had Ik weinig aansluiting. Ik voelde pas hoe aansluiting voelt toen ik een paar jaar terug bij een redactie kwam van een tijdschrift. Vrijwilligerswerk. ...ben ik ook vast niet de enige in, daar wat van mezelf terug te vinden.

Terug naar “HB en werk”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten