Vervelend dat je het herkent, Yet, maar mooi dat je over de spanning heen kan stappen. Dat doe ik eigenlijk ook (op kleine schaal, misschien), door ondanks alle moeite steeds door te zetten, niet op te geven, niet te stoppen met studeren (al heb ik dat in emotionele buien vaak overwogen). Ik heb wel het een en ander geprobeerd, van een faalangstreductietraining tot een "mindfulness-based stress reduction"-programma en (ook voor andere issues) wat therapie. Maar voor mijn gevoel zit er niet veel schot in de zaak: het blijft een worsteling, die ik weliswaar blijf voeren, maar het wordt niet makkelijker. Het gekke is dat de cijfers die ik haal gewoon goed zijn (of, al vind ik dat lastig om te zeggen, zelfs iets meer dan dat) - en toch blijf ik me zo gigantisch incompetent voelen. Maar ja. Verder zal ik dit werk-naast-studie-topic niet vullen met dit soort praat.
